De taal der vissen

Op een mooie fiets- en wandeltocht met mezelf ging ik mijn voeten (en mijn ziel) in een klein beekje verfrissen. Wat vertellen me de kleine vissen die hier leven? Geconcentreerd observeerde ik hen met een lege geest. Verstillen en luisteren… Toen vertelden ze me het volgende…


Gedachten zijn als vissen in een vijver. Zodra je ze voeding geeft, zwemmen ze wild en onrustig door elkaar heen. Het water vertroebelt en de vissen [of gedachten] zijn niet meer van elkaar te onderscheiden. Het overzicht kwijt.

Een heldere geest is als een natuurlijk bewegend en stromend geheel met een zichtbare bodem en kraakhelder water. Er is geen sturing of voeding of enige ingreep van buitenaf nodig. De vissen [of gedachten] glijden moeiteloos door het water. Jij doet niets behalve observeren, aanschouwen.

Je bent rustig, leeg en alles is inzichtelijk. Alles is helder en niets moet meer gedaan of veranderd worden. – Je hoeft je gedachten geen voeding te geven. Ze redden zich prima zelf wel.


Fragment | 49 sec.
Vissen bekijken is pure ontspanning. Hoeveel tel jij er?